Marie-José

Ieder jaar 1 à 2 kilo erbij. Dan denk je snel: “Ach, het is niet veel, gaat vanzelf weg”. Helaas na acht jaar denken dat het er vanzelf wel afgaat, was ik toch 12 kilo zwaarder. Natuurlijk hielp het ook mee om twee kinderen in die tijd te krijgen, maar eerlijk gezegd, als de jongste bijna 6 is mag je niet meer het smoesje van zwangerschapskilo’s gebruiken. Dus toen ik weer richting een kledingmaat meer groeide, werd het echt duidelijk: het gaat er niet vanzelf af!

Aan de standaard adviezen had ik niets! Je moet altijd ontbijten: altijd gedaan. Je moet drie maaltijden per dag eten: ik kan me niet herinneren dat ik dat niet deed. ’s Avonds niets meer eten: doen we nauwelijks, soms in het weekeinde. Je moet 1 keer opscheppen: doe ik al een tijdje, helpt niet.

Pillen, drankjes en andere dingen daar geloof ik niet in, dus daar begin ik maar niet aan. Daarnaast is ons gezin nogal hectisch. Door de week kan mijn man vaak niet gelijk met ons mee-eten, dus het eten moet opwarmbaar zijn. De kinderen moeten op tijd eten, maar we zijn drie dagen pas rond 17.30 uur thuis. De maaltijden worden daarop afgestemd. We kochten vooral de langer houdbare groenten en variatie in een weekmenu was ver te zoeken. Dus: op zoek naar iemand die hier én structuur in kan aanbrengen én er ook nog voor zorgt dat er wat kilo’s af gaan. Eind 2007 kwam ik in contact met Corine.

Dankzij Corine heb ik nu veel meer inzicht in de samenstelling van het dagmenu, maar ook zeker in het weekmenu. Je valt namelijk niet af van 1 dag minder eten, je moet het toch een tijdje volhouden. Ik heb nu zoveel maaltijden dat ik eenvoudig steeds iets anders op tafel kan zetten. We eten een stuk gevarieerder. Ik plan nu op vrijdag de rest van de week. Komt het een keer niet uit om in de avond te koken, dan zorg ik ervoor dat ik in de middag extra groente eet (salade of roergebakken op brood). Dus: ik kijk verder vooruit met als resultaat dat er nu 10 kilo’s af zijn. En dat is toch sneller eraf dan dat ze erbij zijn gekomen.